Het waren weer ‘mooie’ dagen, de ‘speleologische’ dagen.

Het moet gezegd alles viel reuze mee.

Te beginnen met het weer: prachtig, maar daar hebben we zelf niet toe bijgedragen.

Zij die er niet waren hebben wat gemist. Naast het schitterende weer was er de organisatie van het geheel. Als deelnemer vind je het normaal dat alles als een trein loopt. Maar om dit te verwezenlijken is er een hele ploeg aan de slag geweest, bij de voorbereiding, tijdens het weekend en zelfs erna. Met andere woorden zo’n evenement opzetten is niet het werk van een paar mensen, maar van een hele ploeg.Eigenlijk is het onbegonnen werk om iedereen apart te bedanken, maar toch wil ik een aantal medewerkers speciaal vernoemen.

Vooreerst Lieve die alle administratieve rompslomp moest verwerken. We kennen onze speleologen: soms op tijd, vaak op het laatste nippertje, dikwijls te laat. In elk geval heeft zij alles tot in de puntjes kunnen regelen.Ik weet niet exact hoeveel meters elektriciteitskabel er werd gelegd.

Mario zal dat wel piekfijn genoteerd hebben. Mario en Herman, heel erg bedankt dat we niet in het duister moesten tasten.

Hebben jullie de lijst van de te bezoeken grotten eens goed bekeken? Gewoonweg indrukwekkend. Paul, nen dikke merci voor de geboden kans om die grot waar we zo lang al naar uitkeken hebben kunnen bezoeken.

Na een dagje grotten lust de maag ook wel wat. We werden getrakteerd op oer-Hollandse kost en dan nog opgediend in Hollandse kledij! Lekker, heel lekker zelfs. Kookploeg, dankjewel!

De jongerenploeg, onder leiding van Denis en Garda, was al heel vroeg aan de slag om de vroege vogels van koffie te voorzien. Bedankt om zo, bij het krieken van de dag te willen opstaan om iedereen een verzorgd ontbijt voor te schotelen.

Mimi en Luc waren volop in de weer: soep, hotdogs en spaghetti werden verkocht als zoete broodjes, thanks!

De nieuwe VVS-voorzitter, IvanHerbots, wil graag Karl, Rudi, Raf, Koen, de hele WSV-ploeg, samen met de inbreng van onze Nederlandse vrienden, die hem vlot van de grond hielpen en hem terug naar beneden brachten, bedanken voor het mooie parcours. 

Naast dit lijstje lagen er nog heel wat taken te wachten. Een kleine opsomming: het gehuurde materiaal ophalen, brood halen, waterleiding leggen, naar de brouwer, bar openhouden, met tafels en stoelen zeulen, de muziekinstallatie opzetten, tenten opzetten en weer afbreken, enz. En niet te vergeten: ook op maandag waren er nog sterke handen nodig om de grote tent af te breken. 

Uiteraard bedanken we de gidsen die ons begeleid hebben in één of andere grot. Aan iedereen die meegewerkt heeft, hoe gering zijn of haar inbreng ook was: heel erg bedankt! Op naar editie 2011. 

Voor de tweede maal werd de prijs Alphonse Doemen uitgereikt. De prijs werd aan twee projecten toegekend: bij de UBS voor Albert Dubois en aan VVS-zijde werd het project van Avalon, onder leiding van Paul De Bie, toegekend voor hun ontdekkingen in de Fagnoules. Een welgemeend proficiat is hier zeker op zijn plaats. Wie gaat de uitdaging aan voor de volgende editie? 

Op zaterdagavond zijn er eveneens drie “Gouden Spelerpessen” uitgereikt.Luc Ghion en Denis Verstraeten kregen de “Gouden Spelerpes” voor hun engagement in de jongerenwerking. Heel erg verdient, een welgemeend proficiat! 

Op de algemene vergadering van 2007 had ik aangehaald dat ik in 2009 zou stoppen als voorzitter van het VVS. Niet dat ik het beu was, maar ik vond dat er na acht jaar voorzitterschap een nieuwe wind door het VVS moest waaien. Ivan Herbots van Styx wordt mijn opvolger. Ik ben overtuigd dat dit de juiste man op de juiste plaats is. Ivan, ik heb er, samen met de Raad van Bestuur, het volste vertrouwen in dat je je taak perfect zal volbrengen.Ik haalde het al aan, er zijn drie Gouden Spelerpessen uitgereikt. De derde “Gouden Spelerpes” werd aan mij overhandigd door Ivan in naam van het ganse bestuur. Ik waardeer dit gebaar heel erg. Ik kan jullie met de hand op het hart zeggen dat ik het me niet beklaag jullie voorzitter te zijn geweest. Ik heb veel meer teruggekregen dan wat ik er in heb gestopt.

Tot ergens onder de grond. Guido   

Als de volgende ‘commander in charge’ wil ik alvast iedereen bedanken die het VVS blijft mogelijk maken: de leden, het bestuur, het secretariaat, de Vrienden,  de leermeesters, de materiaalmeester, de klusjestovenaars, de ontdekkers, de techneuten, enzovoort. Ik neem deze opdracht serieus en wil het VVS verder vooruit helpen.

Op dit ogenblik is er heel wat werk aan de winkel om het VVS weer als zelfstandige organisatie operationeel te krijgen. Maar dat lukt allemaal wel met een ervaren ploeg als de Raad van Bestuur. Mijn persoonlijke uitdaging is het om VVS nationaal en internationaal ‘beter zichtbaar’ te maken. Meer Public Relations. VVS-clubs zijn aan het werk in een groot deel van Europa en in andere delen van deze wereld. Wij zijn zeer goed bezig en moeten dat ook laten weten aan de rest van de speleogemeenschap.

Daar wil ik mijn professionele ervaring doen werken. Ivan